Armenia’s Deputy FM visits Armenian Patriarchate of Jerusalem

Public Radio of Armenia
March 6 2019
Armenia's Deputy FM visits Armenian Patriarchate of Jerusalem

2019-03-06 13:58:03 


On March 5, 2019, the Deputy Minister of Foreign Affairs of Armenia His Excellency Mr. Grigor Hovhannisyan visited the Armenian Patriarchate of Jerusalem and met with His Beatitude Abp. Nourhan Manoigian, the Armenian Patriarch of Jerusalem.

Mr. Hovhannisyan was accompanied by His Excellency Mr. Armen Smbatyan the Armenian Ambassador to Israel, the Israeli Honorary Consul to Armenia Mr. Ashot Shakhmuradian and Mr. Yuri Babukhanyan.

Cognac, saké: Armenia sees Japan as an ally

Asia Times, Hong Kong
March 6 2019
Cognac, saké: Armenia sees Japan as an ally
For the Caucasus nation, engaging Japan presents an attractive complement to China’s Belt and Road
By Richard Giragosian, Yerevan
There is a fresh impetus in Yerevan to deepen and develop relations with Tokyo, seen as a key Asian trade market, a partner in forging a knowledge-based economy and a logical hedge to Belt and Road engagement.
Armenia has long held a special affinity for Japan. Stemming from the centuries-old presence of Armenian businessmen throughout Asia, including a small but significant commercial elite in Singapore, Thailand and India, Japan was a key outpost for early Armenian diplomacy.
As early as 1920, Armenia was represented by Diana Apcar, an ethnic Armenian, but Rangoon-born – now Yangon – intellectual who, as Armenia’s Honorary Consul in Japan, was possibly the first female diplomat in history.
Japan’s pivotal position as the center of Armenian diplomacy in Asia continues. Armenian Ambassador Grant Pogosyan stands out by virtue of a rare combination of being both a professional diplomat and a local professor, with more than two decades of experience teaching at a university in Tokyo.
As a fluent Japanese speaker, Ambassador Poghosyan has contributed to the substantial deepening and development of bilateral Armenian-Japanese relations, including an expanded breadth that encompasses humanitarian and cultural ties beyond the traditional areas of political and economic cooperation.  
Although Japan was one of the first countries to recognize the newly independent Republic of Armenia in September 1992, the Armenian embassy in Tokyo was not established until 2010, while Japan opened its embassy in Yerevan in 2015.
Diplomatic, economic and commercial ties have nevertheless consistently expanded, with two Armenian presidential and two foreign ministerial visits to Japan from 1999-2012, as well as several separate visits by the Armenian premier, various ministers and parliamentarians.
Bilateral trade is promising, but relatively meager to date, with Armenia exporting to Japan only about 1.17 billion yen (US$9.8 million) and importing roughly in 2.17 billion yen worth of goods and products in 2017. Japan’s role as a donor to Armenia is far more significant, however, with official development aid extended through 2016 totaling approximately 39 billion yen in loans and grants, with an additional 4.5 billion yen in financing for technical cooperation.
In recent years, official Japanese trips to Armenia included four visits by the parliamentary vice-ministers for foreign affairs, and one visit by the state minister for foreign affairs, as well as a high-profile visit by current Japanese Foreign Minister Taro Kono in September 2018.
Endowed with a refreshing degree of strategic vision on the Armenian side, there is a more focused approach to forging a strategic relationship with Japan. This improvement stems from two main factors.
New markets, IT
The first, most fundamental driver of Armenia’s renewed engagement of Japan is rooted in a revised strategic vision that elevates attention to the importance of Asia as a source of new markets and investors for Armenia.
This belated recognition of the importance of Asia as a strategic target is bolstered by a steady influx of Asian tourists to Armenia.
For Armenia, which is seeking to correct its over-dependence on Russia, the deepening ties with Tokyo are also based on an understanding that Moscow will be much more permissive of such diplomacy in Asia than any deeper embrace of the West.
A second factor shaping Armenia’s pursuit of Japan stems from the Armenian government’s recently articulated goal of forging a more innovative knowledge-based economy, leveraging the synergy of its surging IT sector with the desire for Japanese technical expertise, applications and hardware.
A key component in this area is the necessity for Armenia to tailor Japanese technical and technological training programs to address what has become a shortfall in Armenian education and a shortage of a new generation of skilled IT workers and specialists.
The signing of a new Japan-Armenia Investment Agreement in 2018 has also granted new impetus to the expansion of bilateral relations. The agreement offered most-favored-nation status, and it is also expected to encourage Japanese investment in Armenia’s growing information technology sector. It is this agreement, and its inherent focus on IT, that reveals the deeper strategy underlying Armenia’s view of Japan.  
Balancing the Belt
But it is geopolitics and Armenia’s quest for greater strategic balance that makes Japan so attractive. More specifically, with a sustained policy of developing relations with China, Armenia sees a need for balance and parity by also deepening relations with Japan.
And looking beyond geopolitical balancing between Beijing and Tokyo, the imperative for Yerevan in this context is “strategic diversification,” mandated by the spring 2018 Velvet Revolution that swept Armenia’s new government to power.
For Armenia, this localized focus on strategic diversification reflects the divergence of Armenia’s relationship with China and Japan.
With China, Armenia relies on the need for alternative military and security ties, beyond simply an over-dependence on Russia, as well as the potential of indirect dividends or economic spillover from China’s Belt and Road Initiative.
The latter promise of Chinese capital investment in regional infrastructure is also an important longer-term goal for Armenia.
Armenia’s view of the grand Belt Road Initiative project also sees China as a gateway for greater “inter-connectivity” and essential consideration of remote, isolated and landlocked Armenia. But at the same time, Japan is also valued as a source for a different, and more advanced form of such inter-connectivity, offering Armenia a path to greater technological integration and access, a much more pressing factor than basic Chinese capital investment in roads and rail.
The Armenian strategy is based on a view of Japan as a pivotal player with the capacity to counterbalance China and to go beyond any over-reliance on still-distant Belt and Road projects.
Armenia’s neighbors in the South Caucasus have taken a more China-focused approach, with Georgia relying more heavily on Beijing as a partner for the financing of its infrastructure and Azerbaijan also looking to the Chinese for cooperation in its energy sector. Neither country seeks to engage Japan as an offset to balance against expectations from China’s Belt and Road vision.
Against this backdrop of a more refined and better defined strategic vision, Armenia is now moving quickly to forge an enhanced and empowered policy of engaging Japan.
Bolstered by the country’s already deepening relationship with China, this balanced “pivot” to Asia offers Armenia an important new opportunity, an imperative given the lack of credible Belt and Road opportunities to date.
Richard Giragosian is the director of the Regional Studies Center, an independent think tank in Yerevan, Armenia.

Armenia: Two schoolboys come to rescue after car falls from bridge

PanArmenian, Armenia
March 6 2019

PanARMENIAN.Net – A major car accident happened in Armenia’s Lori Province when a Mercedes deviated from the drive zone, crashed into the iron bars across a bridge and fell into the river underneath.

8th graders Edik Gharakeshishyan and Edmon Kocharyan, who happened to be at the scene of the accident, flipped the car back, took fire prevention measures and performed first aid before the rescuers arrived.

Edik and Edmon go to N.1 secondary school of the town of Vanadzor and are members of the school’s rescue squad.

Berkaber: Armenia’s ‘fertile crescent’ turned combat zone

JAM News
March 6 2019

"We sleep like hares, with our eyes open, in order to scoop up the kids and run to the basement if they start shooting"

The Armenian border town Berkaber is just 800 metres from Azerbaijan. Two kilometres of the border lie on land, and another two cut through a water reservoir. The Joghaz reservoir has been one of the main attractions of the village and the entire region since the 1980s. In Soviet times, the farm plots in the region, both in Armenia and Azerbaijan, were even irrigated with its water.

The Karabakh conflict made the reservoir inaccessible to both sides. It is no longer used for its intended purpose and has instead turned into a buffer zone between Armenia and Azerbaijan.

For Tatul Mailyan, the Joghaz reservoir is his workplace. The 29-year-old resident of Berkaber earns his living by fishing here, and he is not alone as there are five other fishermen in the village.

Each time he approaches the reservoir, Tatul thinks: “Will they shoot from that side of the bank, or will I be lucky again?”

“There is always danger. But what can you do? We don’t shy away from fishing further out from shore. For example, at this time of year, it is better to fish in the deeper parts. Recently the situation has been quieter. They [the Azeris] also sometimes fish, but less often than we. The area where I fish is just 400 metres from the opposite shore. They see us, and we see them. What is there to say? They are people too!” says Tatul Mailyan.

Berkaberians say that although the shooting has continued for decades, it doesn’t mean they have gotten used to it. All 567 locals live in fear. One resident says:

“We sleep like hares — with eyes open, so that in the event of a shooting we have time to gather the children and run to the basement. This is a situation of neither peace nor war. Of course, we hope that peace will come soon. We haven’t gotten around to repairing the house. What if there is a bombing again, and everything collapses?”

“But I’m not going to leave. Where should I go? This is my home. If I leave, another will leave, and who will stay?” says the father of three children and war veteran, 45-year-old Robert Khudaverdian.

Many of those who left did not return to their hometowns – this can be seen from the number of pupils registered in the local secondary schools. Before the war, at least a hundred pupils studied here, now, there are just 47.

However, local villagers say they are optimistic about the future – much in part due to last year’s velvet revolution, led by current Prime Minister Nikol Pashinyan.

“Now we even have a family who has returned from abroad!” says village headman Argam Arzumanyan. “People are offering new ideas, bringing them to life – people are doing all they can for the village to develop. People are inspired, and [they believe] that now there will be a new and better approach to border villages, as everything will be distributed fairly.”

Various sources put the number of casualties on both sides of the conflict at 20,000 – 30,000. Ten of them are buried in Berkaber. In addition to these irrecoverable losses, the vast majority of local residents lost a considerable amount of land.

Around 75 per cent of the rural land that used to belong to this village is now under the control of Azerbaijan. Village resident Suren Khudaverdyan showed us his plot from his home – a piece of land on the opposite bank. He says that only 84 hectares of arable land are available to the village today. Every family gets about 5,000 – 6,000 square metres of land.

Because of this, many Berkaber residents have begun using greenhouses to grow their crops.

You can see the greenhouses scattered about the private plots like sails. Village headman Arzumanyan says there are currently 22 of them in the village, and that they mainly grow tomatoes, cucumbers and peppers.

Suren Khudaverdyan says that the organization Sahman [Arm. border] helped him build his greenhouse. The organization gave Suren the task of growing seedlings here for greenhouses throughout the region:

“Every year we grow about 10 thousand sprouts, and people buy them for their greenhouses. They give harvests earlier than in vegetable gardens, and therefore they can sell their produce for more.”

The land in the village is very fertile, and locals claim that any fruit sapling will take root. Greenhouses were popular in Berkaber in Soviet years as well, when lemon farming was popular at the time. The village used to produce about 2-3 tonnes of lemons. Locals say they want to restore this tradition.

In the greenhouse of 65-year-old Edik Harutyunyan there are 31 lemon trees which have grown so large it is difficult to pass between them. In Soviet years, Harutyunyan was a senior agricultural expert in the village, and now he has decided to establish two large lemon orchards in Berkabera.

“There are financial difficulties. It’s not so easy, but I want to take on this business. In the new greenhouse, I’ll have about 200-300 trees. This year we have been heating our greenhouse for just a month – and heating is expensive. If they bring gas to the village, it will be a completely different story,” says Harutyunyan.

Making a living here is not easy. People take out loans from banks in order to move their businesses forward, but then they find themselves in an even more difficult situation – they cannot pay back the interest.

Suren Khudaverdyan says that he took a loan of 3 million drams (more than 6 thousand dollars) to heat his greenhouse, thanks to which he was able to harvest in winter. However, he didn’t have the funds to purchase enough firewood. After January, it was impossible to heat the greenhouse, and all the seedlings died due to frost.

Suren Khudaverdyan says that the village doesn’t need much in order to get on its feet. He thinks the state should pay more attention to border villages:

“We need the state to help us. They must step up. A programme should be set up to attract investors who will want to try and make a factory here. They would be exempt from taxes because Berkaber is a border village,” Khudaverdyan says.

In addition, the state has exempted residents of border villages from paying land tax. But this is not essential for Berkaberyans, since most of their land is no longer theirs. Residents of Berkaber could, in theory, enjoy cheaper gas prices – if they had access to gas.

Berkaber does, however, benefit from cheaper electricity prices. Therefore, Robert Khudaverdyan says, new life could be breathed into the village if enterprises were to be introduced, be they funded by the state or private sector.

“Even if there was just a small factory, people would start working. Nothing more is needed, the people would heal.”

Several small industries in the village are working now. The public organization Sahman helped them get a start, and the Armenian diaspora helps to keep them afloat.

Armine Eganyan and a number of other women founded a business four years ago. They knit eco-toys from environmentally friendly yarn. They came up with the name Berkaber Toys. Most orders are from the USA.

“We receive orders from different countries. Most orders are online, and in the summer tourists come to the village to buy. I draw sketches. We knit dogs, elephants, giraffes, bunnies and pandas. Our best workers manage to knit one toy a day. For one toy we get 2,000 drams (4 dollars). On average, I earn up to 50 thousand ($103) a month,” says Armine.

Ara Khudaverdyan annually harvests 20-30 tonnes of persimmon. He has a large garden on the banks of the Joghaz reservoir.

“After the war, people were afraid to invest in something on the border because they thought they would lose everything. They saw no future here. But our generation has broken these stereotypes. There are many young people in the village who have started their own business. I get about five tonnes of organic dried fruit from 30 tonnes of persimmon. For two years I have been engaged in the dried fruit business,” says Ara Khudaverdian.

He says he started the business after receiving a grant. Later he participated in various international exhibitions and presented his products in Dubai and London:

“There are interested people and there are orders. The only problem is that there are few organic dried fruits in Armenia, and customers want to buy in large volumes. There is a demand, and this means that it is necessary to develop organic agriculture in Armenia.”

Berkaber’s geographical position is peculiar: towering heights and precipices, picturesque gorges, the Joghaz reservoir – all this makes quite an impression on tourists. In recent years, residents of other regions of Armenia have started to visit the village regularly.

Elder Argam Arzumanyan says that the village hopes to develop its tourism sector even further:

“At first, I did not believe that  it was possible to develop tourism in our situation, but now I understand that it is possible. There is very beautiful nature, unique air, water, and a sense of peace. Extreme Cafe can also be one of the incentives for tourists to come visit. The cafe is built right on a hill – from the windows you can see Azerbaijani villages, the Joghaz reservoir and the combat posts of the Azerbaijani armed forces.”

“At the moment they are renovating the place, but by the summer the cafe will be ready. Tourists will be able to enjoy a cup of coffee just 500 metres from Azerbaijani military positions, and for the Berkaberians themselves, the cafe is a symbol of the fact that life goes on, even though the conflict has not yet been resolved.”

Armenian side should demand clarifications from Georgia’s president: political analyst

Aysor, Armenia
March 6 2019

The Armenian side must demand specifications from the president of Georgia Salome Zourabichvili regarding her statement about “occupied” Azerbaijani and Georgian territories at the meeting with the Azerbaijani president Ilham Aliyev, political analyst Hrant Melik-Shahnzaryan said, speaking to

“It is clear that Georgia is speaking from the position of territorial integrity, considering own issues in Abkhazia and Ossetia, nevertheless it is necessary for Georgia to differentiate its issues from the Artsakh conflict in particular for avoiding such unpleasant situations,” the political analyst said.

He noted that Armenia’s policy toward Georgia must not be agreed with the statements of this or that Georgian officials.

“The significance Georgia has for Armenia and the impact Armenia has on Georgia must allow us work out stable political line and impose it a bit on Georgia. We must force, demand and make the Georgian side always consider Armenia’s interests in their statements,” Melik-Shahnazaryan said, stressing that Armenia, as a state, has the potential and in case of successive work the mentioned may become a reality.

Concluding, the political analyst stressed once again that the Armenian side is the one to form the agenda of Armenian-Georgian relations as the resources it has for influencing that county are big, besides Georgia is very important for Armenia.

During her visit to Baku Georgia’s president Salome Zourabichvili stated at the meeting with Azerbaijani president Ilham Aliyev that during the recent years their two countries have passed through the similar tragedies. “During the recent years our countries have passed through similar tragedies. Today we feel what occupation means for a country, when your territorial integrity is breached. The occupation lines are open wounds for us and impede our development,” Zourabichvili stated, adding that despite these tragedies, they managed to strengthen and develop their economies to continue their path as independent states.

Zourabichvili is planning to visit Armenia in upcoming days.

Azerbaijani Press: Baku: What are young citizens of Armenia doing in occupied Azerbaijani territories?!

AzerNews, Azerbaijan
March 6 2019

By  Trend

If the political leadership of Armenia declares its mandate to speak on behalf of the citizens of this country, then let it also speak on behalf of the citizens of Armenia from Tavush, Syunik and other provinces who are serving in the occupied Azerbaijani territories, spokesperson for the Azerbaijani Foreign Ministry Leyla Abdullayeva said.

She was commenting on the interview of Armenian Foreign Minister Zohrab Mnatsakanyan to the Armenian public TV, Trend reports.

“In the above-mentioned interview by the Armenian foreign minister, the statements of the top political leadership of this country are repeated, according to which the prime minister of Armenia has no right to speak on behalf of the population of Nagorno-Karabakh, while “he can speak on behalf of the people of Armenia – from Tavush to Syunik”,” said Abdullayeva. “I would like to reiterate the question already asked by us earlier: what are young citizens of Armenia, who voted for Pashinyan during the election, doing in the occupied Azerbaijani territories?!”

Abdullayeva noted that the Armenian minister may not remember the statement voiced by the OSCE Minsk Group co-chairs in Paris Jan. 16, but probably didn’t forget the joint statement adopted by his approval Dec. 6 last year in Milan.


That statement says that the foreign ministers of Azerbaijan and Armenia will continue to work to resolve the Armenia-Azerbaijan Nagorno-Karabakh conflict by achieving fair and sustainable peace, she added.

“The Azerbaijani side doesn’t hold meetings just for the sake of meetings, nor does it want to convince the international community of its good intentions by such meetings,” she said. “We have only one clear and legally justified goal: we are negotiating for the liberation of our territories occupied by Armenia with gross violation of the principles of international rights, and to ensure the peaceful return of Azerbaijanis living there to their native lands.”

The conflict between the two South Caucasus countries began in 1988 when Armenia made territorial claims against Azerbaijan. As a result of the ensuing war, in 1992 Armenian armed forces occupied 20 percent of Azerbaijan, including the Nagorno-Karabakh region and seven surrounding districts.

The 1994 ceasefire agreement was followed by peace negotiations. Armenia has not yet implemented four UN Security Council resolutions on withdrawal of its armed forces from the Nagorno-Karabakh and the surrounding districts.

Սա ուղղակի քաղաքական դաշտը ապականելու հերթական քայլ է․ Գորգիսյանը՝ վարչապետին

  • 05.03.2019

  • Հայաստան


Եթե վարչապետը պնդում է, որ կան նման մարդիկ քաղաքական դաշտում, ապա ԱԱԾ-ն պետք է գնա այդ մարդկանց հետեւից։ Այս մասին մարտի 5-ին ԱԺ-ում լրագրողների հետ զրույցում նշեց ԱԺ «Լուսավոր Հայաստան» կուսակցության պատգամավոր Գեւորգ Գորգիսյանը:

Նա այսպես անդրադարձել է Իրանում հայ համայնքի հետ հանդիպման ժամանակ Նիկոլ Փաշինյանիայն հայտարարությանը, որ Հայաստանում չպետք է լինեն պաշտոնյաներ, որ ավելի շատ միջազգային գործակալ են հիշեցնում:

Նրա խոսքով, ԱԱԾ-ն պետք է ոչ միայն գնա նման մարդկանց հետեւից, այլեւ պետք է հրապարակայնացի արդյունքները։

Հարցին՝ անձամբ հասկանո՞ւմ է, թե վարչապետն ում նկատի ուներ, երբ խոսեց գործակալներից, Գորգիսյանը նշեց, թե դժվարանում է պատասխանել՝ ում կարող էր ակնարկել վարչապետը. «Եթե պարոն վարչապետի ձեռքում կոնկրետ անձանց նկատմամբ կան կոնկրետ փաստեր, կարծում եմ՝ ճիշտ կլինի դրանք փոխանցել համապատասխան մարմիններին եւ սկսել համապատասխան գործընթաց, հակառակ դեպքում՝ սա ուղղակի քաղաքական դաշտը ապականելու հերթական քայլ է, որը, մեղմ ասած, ողջունելի չէ», – շարունակեց Գեւորգ Գորգիսյանը։

Ինչ վերաբերում է հարցին՝ վարչապետի խոսքը խորհրդարանակա՞ն, թե արտախորհրդարանական ընդդիմությանն էր ուղված, պատգամավորը պատասխանեց. «Չգիտեմ, այդ հարցը պետք է ուղղեք վարչապետին։ Եթե կան փաստեր, դրանց պիտի հաջորդեն գործողություններ, եթե չէ, սա ուղղակի բամբասանքի բարձրաձայնում է»։

Լրագրողի մեկ այլ հարցին՝ պահանջելո՞ւ են արդյոք անուններ հնչեցնել, նշեց, որ դրա կարիքը չի տեսնում. «Կա ԱԱԾ, որ պետք է զբաղվի այդ գործերով: Ամեն մեկը պետք է զբաղվի իր գործով: Եթե վարչապետը պնդում է, որ կան նման անձիք, ուրեմն ԱԱԾ-ն պետք է գնա նրանց հետևից և հրապարակայնացնի բոլոր արդյունքները»:



Աջակցել ՀՀ ժողովրդավարական օրակարգին. ԱՄՆ դեսպանն իր հավատարմագրերը հանձնեց նախագահին

  • 05.03.2019

  • Հայաստան



Հայաստանի Հանրապետության նախագահ Արմեն Սարգսյանին այսօր իր հավատարմագրերն է հանձնել մեր երկրում Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների նորանշանակ արտակարգ և լիազոր դեսպան Լին Թրեյսին:

Հանձնելով հավատարմագրերը՝ դեսպան Թրեյսին նշել է. «Հպարտությամբ հանձնում եմ իմ հավատարմագրերը նախագահին և փաստում, որ պատրաստ եմ աշխատել Հայաստանի կառավարության հետ՝ խորացնելու և ամրապնդելու հայ-ամերիկյան հարաբերությունները և աջակցելու Հայաստանի ժողովրդավարական օրակարգին»:

Շնորհավորելով դեսպանին պաշտոնը ստանձնելու առթիվ՝ նախագահ Սարգսյանն ասել է, որ Հայաստանը մեծապես կարևորում է ընդհանուր արժեքների և փոխադարձ հարգանքի ու վստահության վրա հիմնված հայ-ամերիկյան բարեկամությունն ու գործընկերությունը: Նախագահը համոզմունք է հայտնել, որ նորանշանակ դեսպանն իր հարուստ փորձառությունն ու գիտելիքները կներդնի՝ երկու երկրների միջև բազմաոլորտ համագործակցության առավել զարգացման համար:

Հավատարմագրերի հանձնման արարողությանը հաջորդած զրույցի ընթացքում կողմերը նշել են, որ կշարունակեն համատեղ ջանքերը՝ նպաստելու երկու երկրների հարաբերություններում առկա պատկառելի ներուժի՝ հնարավորինս արդյունավետ օգտագործմանը:

«Տրոյկա դիալոգ»-ը մշտապես գործել է թափանցիկ․ Ռուբեն Վարդանյանի գրասենյակի արձագանքը

  • 05.03.2019

  • Հայաստան


Ռուբեն Վարդանյանի մամուլի գրասենյակը արձագանքել է երեկ կայքում արվածհետաքննությանը: Գրասենյակի տարածած հաղորդագրության մեջ ասվում է.

Մեկնաբանելով պարոն Վարդանյանին և «Տրոյկա դիալոգ» ընկերությունների խմբի գործունեությանը վերաբերող հրապարակումները, կարող ենք ասել հետևյալը։

«Տրոյկա դիալոգ» ընկերությունների խումբը իր գոյության ողջ ընթացքում գործել է թափանցիկության սկզբունքներին և ֆինանսական հաշվետվության միջազգային ստանդարտներին համապատասխան: Ավելին, այն ակտիվորեն մասնակցել է Ռուսաստանի քաղաքակիրթ ֆինանսական շուկայի ձևավորմանը:

2012 թվականին Սբերբանկին «Տրոյկա դիալոգ»-ը վաճառելուց հետո պարոն Վարդանյանը շատ ժամանակ և միջոցներ է հատկացրել մեկենասությանը: Իսկ կարողության մեծ մասը բարեգործական ծրագրերում ներդնելու պարտավորությունը պարոն Վարդանյանի ընտանիքն իր վրա վերցրել էր դեռ 2000-ականներին:

Ավելի մանրամասն մեկնաբանություններ կտրվեն հրապարակումներում հիշատակված փաստերի մանրակրկիտ ուսումնասիրությունից հետո:

Հիշեցնենք, որ երեկվա հրապարակման համաձայն, լիտվական բանկից արտահոսած փաստաթղթերի ուսումնասիրման արդյունքում բացահայտվել է փողերի լվացման մեխանիզմ։ Այդ սխեմայի միջոցով են Ռուսաստանի քաղաքական և հանցավոր շրջանակները օրինականացրել իրենց ֆինանսները՝ օգտագործելով հայ արտագնա աշխատողների և գործարարների կեղծված ստորագրությունները։

«Հետքը» Կազմակերպված հանցավորության և կոռուպցիայի լուսաբանման նախագծի (OCCRP) 20 գործընկերների հետ համատեղ ուսումնասիրել էր 8,8 միլիարդ դոլար արժողությամբ մի ցանց, որը գործել է ռուսաստանաբնակ գործարար, հայտնի բարերար Ռուբեն Վարդանյանի ներդրումային մասնավոր բանկի՝ «Տրոյկա դիալոգի» վերահսկողությամբ։

Լրագրողների մոտ էին հայտնվել լիտվական «Յուկիո» բանկից (Ūkio bankas) արտահոսած ավելի քան 60 հազար ֆինանսական փաստաթղթեր: Հետաքննությունը ստացել է «Տրոյկա լվացքատուն» (Troika Laundromat) անվանումը։

Ալիեւի հետ Փաշինյանը քննարկելու է ԼՂ հակամարտության բանակցային ֆորմատը

  • 06.03.2019

  • Հայաստան



Ադրբեջանի նախագահ Ալիեւի հետ առաջիկա հանդիպումը նվիրված է լինելու նաեւ բանակցային ֆորմատի շուրջ քննարկումներին։ Այս մասին ասել է ՀՀ վարչապետ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը Եվրոպական միության հարևանության քաղաքականության և ընդլայնման բանակցությունների հարցերով հանձնակատար Յոհաննես Հանի հետ համատեղ ասուլիսին։

Լրագրողը, մասնավորապես, հետաքրքրվել է, թե Ալիեւի հետ հանդիպումներից կան արդյոք նոր շեշտադրումներ, որոնք հնարավոր է հրապարակել: 

«Գիտեք, մեր շփումները կրել են ոչ պաշտոնական բնույթ, եւ մենք ըստ էության Ղարաբաղի հարցի կարգավորման եղանակների եւ նրբությունների մասին ընդհանրապես չենք խոսել, հետեւաբար ձեր հարցի մեջ մի փոքր թյուրըմբռնում կա՝ ասելով՝ կա ինչ-որ բան ավելացնելու, մենք դեռ նոր պետք է սկսենք քննարկել։

Ինչպես ասացի, որ արդեն ասել եմ Թեհրանում, առաջիկա մեր հանդիպումը նվիրված է լինելու այդ թվում ֆորմատի շուրջ քննարկումներին, որովհետեւ մենք կարծում ենք, եւ մեր դիրքորոշումը չի փոխվել, որ հարցի արդյունավետ կարգավորման համար անհրաժեշտ է նախեւառաջ արդյունավետ ֆորմատ ստեղծել, որի նպատակն է բանակցային գործընթացում ապահովել Լեռնային Ղարաբաղի մասնակցությունը»,- ասել է Փաշինյանը։

Յոհաննես Հանն էլ գտնում է, որ պետք է պահպանել Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության կարգավորման գործող ձևաչափը:

«ՀՀ նոր վարչապետի պաշտոնավարության ժամանակ հնարավորություն դարձավ նոր հանդիպումներ անցկացնել, այդ թվում՝ արտաքին գործերի նախարարների միջև: Դա արդեն առաջընթաց է: Ինչ վերաբերում է կարգավորմանը ԵՄ աջակցությանը, կարծում ենք՝ պետք է պահպանել գործող ֆորմատը, նոր բան չստեղծել: Պետք է քննարկենք, թե ինչպես կարող ենք աջակցել երկրների միջև տարբեր ոլորտներում համագործակցությանը: Պետք է հնարավորություններ լինեն, կարծում եմ, որ տարածաշրջանում պայմանները բավականին նպաստավոր են տարածաշրջանային իրավիճակը հետագա բարելավելու համար: Մենք պետք է աջակցենք հակամարտության կարգավորմանը, բայց միայն կողմերի խնդրանքով, կողմերը գիտեն ինչպես աշխատել»,- ասաց Հանը: