168: Խոստովանում են՝ Պուտինի հետ հանդիպումից առաջ մարդկանց կալանավորելով՝ հող

Նոյեմբեր 11, 2026

«Պրեսսինգ» հաղորդաշարի եթերում Սաթիկ Սեյրանյանի հյուրը ՀՀ Ազգային ժողովի (ԱԺ) «Ուժեղ Հայաստան» խմբակցության պատգամավոր Մամիկոն Ասլանյանն է:

Հարցազրույցի հիմնական թեզերը՝ ստորև.

  • Հանրության համար նախ պետք է պարզ լինի՝ ինչի՞ է մարդը գտնվում կալանավայրում, որ մի հատ էլ ստատիստիկա տան՝ ով ինչից մահացավ: Բանտում մահացած Արսեն Գևորգյանի նկատմամբ իրականացվել է հստակ քաղաքական հետապնդում, որովհետև առանց հիմնավոր փաստարկների՝ խափանվել է ողջ ընտրական պրոցեսը և նրան մեկուսացնելու ու մեր ուժին վարկաբեկելու համար՝ Արսենին պահել են կալանքի տակ՝ մեղսագրելով կաշառատուի պիտակը: Հետևաբար՝ մահը վրա է հասել առողջական խնդիրների պատճառով, հոգեվիճակի՞ց, թե՞ հուզմունքից, պիտի պարզեն մասնագետները. Արդյո՞ք Արսեն Գևորգյանը կմահանար, եթե լիներ ազատության մեջ: Ի՞նչ ծայրահեղ անհրաժեշտությունից ելնելով են կալանավորել Արսեն Գևորգյանին, որ մարդն առանց դատարանի որոշման բանտում ուղղակի մահացել է անհասկանալի պայմաններում: 
  • Ինձ հայտնի է, որ Արսեն Գևորգյանը վատ է զգացել, գանգատվել է կրծքավանդակի շրջանում ցավերից, բուժակը դեղ է տվել, և որոշ ժամանակ անց նրա վիճակը կտրուկ վատացել է, և շտապօգնությունն արձանագրել է նրա մահը:

Կարդացեք նաև

  • Փաշինյանը Թուրքիայի և Ադրբեջանի գործիքն է. Հայաստանը էլ չի լինի հայկական ազգային պետություն. Ջոն Այբների զգուշացումը
  • «Պետությունը չէր հասկանում՝ գլոբալ ի՞նչ է կատարվում, ինչո՞ւ է կատարվում…». Գաբրիելյանի խոստովանությունը՝ Փաշինյանի` պատերազմի կառավարման անկարողության մասին
  • «Եվրոպական դատարանը դիտարկում է, որ պետական հիմնարկում վրա հասած մահվան համար պետք է կրեն պատասխանատվություն պետական այրերը». Ալավերդյան
  • Արսեն Գևորգյանի մահվան պատասխանատուն Հայաստանի իշխանությունն է: Կալանքը ծայրահեղ խափանման միջոց է, Արսենի դեպքում ինչո՞ւ պետք է հենց կալանքն ընտրվեր, ոչ թե տնային կալանքը կամ վարչական հսկողությունը: Բայց հատկապես քաղաքական գործերում իշխանությունն առաջնորդվում է բացառապես կալանքի որոշումներ ստանալու հաստատակամությամբ, իսկ դատավորներն էլ վախենալով՝ կայացնում են այդ որոշումները: 
  • Որևէ մեկի համար գաղտնիք չէ, որ ընտրական պրոցեսն իրենից նաև ծախսեր է ենթադրում: Այդ ծախսերի լեգիտիմությունն այլ խնդիր է, բայց այս ու նախորդ ընտրարշավի մեխն այն էր, որ հենց գումար էին տեսնում, ասում էին՝ ընտրակաշառք է: Արսեն Գևորգյանն այս պրոպագանդիստական արշավի զոհն էր: Մնում է կռահել՝ Արսեն Գևորգյանն ինքն իրեն հոգեբանական ի՞նչ կտտանքների էր ենթարկել, ի՞նչ ապրումներ է ունեցել, որ ավարտն այսպիսին եղավ… 
  • Որպեսզի պատկերացնեք այս իշխանությունների գործունեությունը, հարց եմ տալիս՝ ինչո՞ւ են Սամվել Կարապետյանին տնային կալանքի տակ գտնվելիս նորից ձերբակալում: Երբ հրավիրեին, նա կգնար, քննչական գործողությունները կանեին: Ի՞նչ կարիք կար շոու անելու: Մարդը կալանքի պայմաններում էր գտնվում, ամբողջովին պետական հսկողության տակ, կրկնում եմ՝ երբ ուզեին՝ ոստիկանները կտանեին քննչական գործողություններ անելու, բայց չէ, իրենց պետք էր դիմակավորված՝ մասկի-շոու անել… 
  • Գոնե թե դատարանները վերջին շրջանում վերապահումներ են ունենում այն ամենի նկատմամբ, ինչ իրենց ներկայացվում է քաղաքական գործերով: Իմ՝ Վերաքննիչ դատարանի կողմից արդարացումն ինձ համար ավելի շատ բարոյական նեցուկ էր, քան ֆինանսական կամ այլ բնույթի: Որևէ մեկն իմ կյանքի 2 տարի 7 ամիսն ինձ չի վերադարձնելու: Բանտը լավ տեղ չէ, եթե լավ տեղ լիներ, դատարանի որոշմամբ չէին ուղարկի…
  • Պետական պահպանության ներքո գտնվող ցանկացած կալանավորի մահվան պատասխանատուն Հայաստանի Հանրապետության իշխանությունն է: Կալանավորների անվտանգության, նրանց պահման ու առողջության պատասխանատվությունը կրում է պետությունը: Իսկ երբ կպարզվի, որ գործը կարված է, ձայնագրություններն էլ՝ մոնտաժված, դրան կհետևեն այլ իրավական գործընթացներ: Ամեն մահվան հետևում մարդկային ճակատագիր է կանգնած: Մեր կուսակից ընկերը՝ Արսեն Գևորգյանը, մեկ ամիս առաջ մասնակցում էր ՏԻՄ ընտրություններին, առողջ էր, ավյունով լի, իսկ հիմա մարդը չկա…


  • Ընդդիմության ակցիաները դառնալու են ավելի մասշտաբային: Մենք մահը չենք շահարկում, բայց քանի որ այս մահվան հետևում կանգնած է ոչ թե քրեական արդարադատությունը, այլ քաղաքական քինախնդրությունը, մանր ու միջին պաշտոնյաները պետք է հասկանան՝ այլևս լռել անհնար է, չի կարելի խրախուսել Վիշինսկու արդարադատությունը, բռնությունը: Ցավում եմ, որ մեր արդարադատության մակարդակը հասել է խորհրդային կամ ստալինյան ժամանակաշրջանների արդարադատությանը:
  • Հանրային ճնշումն այնքան մեծ պետք է լինի, որ Նիկոլ Փաշինյանից սկսած մինչև վերջին պաշտոնյան զգան այդ ուժը: Ցավում եմ, որ կին պաշտոնյաների մեջ այդքան դաժանություն կա…
  • Անձնական մանրախնդրությունը բերել-հասցնել գեոպոլիտիկ մակարդակի, ամենևին էլ հարիր չէ պետական քաղաքական գործիչներին ու նրանց խոսափողներին: Ի՞նչ է նշանակում սրանց քարոզիչների ասածը, թե՝ Փաշինյան-Պուտին հանդիպման են պատրաստվում՝ ռուսամետների կալանքով ջախջախելով Ռուսաստանի ակտիվները… Սամվել Կարապետյանը վերջին 30 տարում հայկական տնտեսության մեջ այնքան ներդրում է կատարել, որքան ոչ ոք չի արել: Կամ էդ ո՞ր հայ միլիարդատերն է, որ ունի հայկական ծագում: Ռուսական ակտիվները Ռուսաստանում են. սրանք հայկական ակտիվներ են: Զուտ Արևմուտք-Ռուսաստան հակամարտության մեջ պղտոր ձուկ որսալու ու Արևմուտքից երկու կոպեկ փող մուրալու համար ընկնում են պրոպագանդիստական ծուղակների մեջ: Ի՞նչ է, Եվրոպական միությունը մեզ առաջարկել է մտնել ԵՄ, մենք էլ կամուկացի մե՞ջ ենք, կամ վերջին տասնամյակներում Արևելյան գործընկերության երկրներից ո՞րն է դարձել ԵՄ անդամ: Փոխանակ քաղաքական վիճակը ստաբիլության մեջ պահենք, նոր քյալլագյոզության ենք գնում:
  • Փաշինյանի խոսափողները բացահայտում են, որ Փաշինյանի բոլոր ասածները սուտ են, և Գագիկ Ծառուկյանի, Սամվել Կարապետյանի, Ռոբերտ Քոչարյանի ձերբակալություններն ունեն աշխարհաքաղաքական կոնտեքստ: Շատ լավ ինքնախոստովանական ցուցմունք է. փաստացի ասում են՝ Պուտինի հետ հանդիպումից առաջ մարդկանց կալանավորելով՝ հող է նախապատրաստում այդ հանդիպման համար:
  • Ընդդիմության միավորումն օրակարգային 4 կետերի շուրջ է, և դրանից առաջնայինն Ադրբեջանից պարտադրվող սահմանադրական փոփոխության օրակարգային թեման է: Իսկ որ այն պարտադրված է Ադրբեջանից, վերջին շրջանում Խորհրդարանում ասացին թե՛ Նիկոլ Փաշինյանը, թե՛ Արարատ Միրզոյանը:

  • Ադրբեջանին պետք չէ խաղաղության պայմանագիր ստորագրել, որովհետև վերջին 6-7 տարում առանց փաստաթղթավորման իրենք ինչ ուզում, ստանում են: Միանգամից ասե՛ք՝ Ադրբեջանը խաղաղության պայմանագիր ստորագրելու նպատակ չունի, բայց այդ լոզունգներով ցանկալի արդյունք գրանցեցիք խորհրդարանական վերջին ընտրություններում: Թրամփի ուղին կապում էին խաղաղության բալանսավորման հետ, հիմա էլ պարզվում է՝ դա զուտ տնտեսական պրոյեկտ է, ու մենք չենք կարող ասել՝ Ադրբեջանը մեր է՞լ որ տարածքների նկատմամբ նկրտումներ կունենա: Այսինքն՝ մենք ունենք աբստրակտ, օդում, նիսյա խաղաղություն ու Ադրբեջանի կողմից պարտադրվող ՀՀ Սահմանադրության փոփոխություն, որը մեզ համար օրակարգային չէ: Ինչի 2018-ից այս կողմ մեր Սահմանադրությունը մի օր գործե՞լ է, որ մենք էլ իմանանք՝ այն լա՞վն է, թե՞ վատը:
  • Ադրբեջանի Սահմանադրությամբ՝ իրենք 115.000 ք/կմ-ի հավակնություն ունեն, որից 20.000 ք/կմ-ից ավելին Հայաստանի տարածքն է: Ադրբեջանի որևէ պաշտոնյայի շուրթերից ո՛չ մեր տարածքի քառակուսի կիլոմետրն է հնչել, ո՛չ էլ Հայաստանի Հանրապետության տարածքային ամբողջականության թվային տվյալ է տրվել: Այնտեղ քարտեզը դոշներին չեն խփում ու ման գալիս:
  • Ի՞նչ արժե հակառուսականությունը, և ի՞նչ են մեզ առաջարկում, ո՞ր աշխարհաքաղաքական ուղղությունն է ավելի էժան, քան Ռուսաստանը: Հայաստանի Հանրապետությունը, ՀՀ քաղաքացիների մի ստվար զանգված ու նաև հայության մեծ զանգված գտնվում է Ռուսաստանում ու տարեկան 3-4 միլիարդ դոլարի տրանսֆեր է ուղարկում Հայաստան: Մեր շուկան կիսով չափ կախված է ԵԱՏՄ շուկայից: Սա ունենք գետնի վրա, իսկ մյուս կողմից՝ ունենք երևութական Արևմուտք, ուր առաջնահերթությունները տրվում են տրանսնացիոնալ կորպորացիաներին, մարդու իրավունքներն էլ ընտրովի են հարգվում: 
  • Հետխորհրդային տարածքն Արևմուտքի համար դիտվում է որպես հակառուսական պլացդարմ: Հետխորհրդային երկրներն ընդամենը Ռուսաստանին ցավեցնելու գործիք են: Հիմա թե այդ ցավի համար մենք ի՞նչ ենք ստանում, այս պահին նշմարելի չէ:
  • Եթե իմանանք՝ հաղթելու ենք, դառնանք աշխարհակալ տերություն, խնդիր չկա, դիմանանք գազի թանկ գնին, բայց գազի թանկ գին ինչի՞ դիմաց ենք ստանալու: Ի՞նչ կարիք կա առանց հաշվարկների ու այլընտրանքների՝ քեզ վատ վիճակում դնել:
  • Երբ Ռուսաստանը չէր հարվածում ուկրաինական մեծ ենթակառուցվածքներին՝ էլեկտրակայաններ, ջերմակայաններ, կաթսայատներ, մեծ խնդիրներ չէին առաջանում: Հիմա հարվածում է, և երբ ցուրտ ձմեռվանն ընդառաջ ուկրաինական հասարակությունը կառնչվի դրա հետ, կտեսնի, որ նախորդ տարիներին մեղմ է եղել: Փոքր պետությունները, ինչպիսին մենք ենք, պետք է չհայտնվենք թիրախում, բալանսավորված քաղաքականություն վարենք, որ կռվախնձոր չդառնանք: Ուկրաինական պետական միավորում այս պահին փաստացի չկա:
  • Հայաստանի որևէ քաղաքացու մտքով չի անցնում Սահմանադրություն փոխել: Նիկոլ Փաշինյանն ինչ կոչ էլ անի, ՀՀ քաղաքացին պատրաստ չէ եղբայրասպան պատերազմի: Ընտրություններով է արձանագրվում քաղաքական հաջողությունը: Հունիսի 7-ին Հայաստանի քաղաքացիները Փաշինյանին այնքան ձայն չեն տվել, որ ինքը կարողանա Սահմանադրություն փոխել: Հետևաբար՝ հանրային ճնշում ո՞ւմ վրա է գործադրում: Մենք էլ Սահմանադրություն փոխելուն կողմ չքվեարկելու քվե ենք ստացել:

  • Մենք Նիկոլ Փաշինյանի օրակարգի հետ գործ չունենք: Մենք ունենք մեր օրակարգը: Կգնա արտահերթ ընտրությունների, կորոշենք՝ ինչ անել, չի գնա՝ էլի կորոշենք:

Մանրամասները՝ տեսանյութում:




—

Disclaimer: This article was contributed and translated into English by Hunanian Jack. While we strive for quality, the views and accuracy of the content remain the responsibility of the contributor. Please verify all facts independently before reposting or citing.

Direct link to this article: https://www.armenianclub.com/2026/11/11/168-%d5%ad%d5%b8%d5%bd%d5%bf%d5%b8%d5%be%d5%a1%d5%b6%d5%b8%d6%82%d5%b4-%d5%a5%d5%b6%d5%9d-%d5%ba%d5%b8%d6%82%d5%bf%d5%ab%d5%b6%d5%ab-%d5%b0%d5%a5%d5%bf-%d5%b0%d5%a1%d5%b6%d5%a4%d5%ab%d5%ba%d5%b8/

Leave a Reply