News – Page 313 – Armenian Directory & News

CC: Hampig Sassounian Becomes a Father at 63, Names Children Artsakh and Shush

September 30, 2026September 30, 2026 Jalatian Sonya

· September 29, 2026

—

Russian-Armenian Cosmonaut Arutyun Kiviryan to Join NASA’s Crew-14 Mission to

September 30, 2026September 30, 2026 Maral Chavushian

· September 29, 2026

NASA’s SpaceX Crew-14 crew members during preflight training at SpaceX’s facility in Hawthorne, California (from left, Roscosmos cosmonaut Arutyun Kiviryan, NASA astronaut Chris Birch, NASA astronaut Kayla Barron, and JAXA (Japan

Aerospace Exploration Agency) astronaut Makoto Suwa).Credit: SpaceX

WASHINGTON — Russian-Armenian cosmonaut Arutyun Kiviryan will travel to the International Space

Station (ISS) as part of NASA’s SpaceX Crew-14 mission aboard a Crew Dragon spacecraft, NASA

announced.

Four crew members representing three space agencies are scheduled to launch to the International Space Station no earlier

than spring 2027 for a long-duration scientific expedition.

NASA astronauts Kayla Barron and Christina Birch will serve as spacecraft commander and pilot, respectively. They will

be joined by Japan Aerospace Exploration Agency (JAXA) astronaut Makoto Suwa and Roscosmos cosmonaut Arutyun

Kiviryan, who will serve as mission specialists.

Following docking, the Crew-14 astronauts will join the space station’s Expedition 75/76 crews.

Crew-14 will be the 14th commercial crew rotation mission conducted with SpaceX under NASA’s Low Earth Orbit Program.

During their stay aboard the ISS, the crew will carry out scientific investigations and technology demonstrations designed

to help prepare humans for future exploration missions to the Moon and Mars while also supporting research with potential

benefits for people on Earth.

Kiviryan was born into a family of Armenian descent. He graduated from the Suvorov Military School in St. Petersburg and earned a degree in rocket engineering from Baltic State Technical University in 2015.

In 2021, Kiviryan successfully completed the selection process for the cosmonaut corps at the Yuri Gagarin Cosmonaut Training Center. Crew-14 will mark his first spaceflight and his first mission to the International Space Station.

For more than 25 years, humans have continuously lived and worked aboard the International Space Station, advancing scientific knowledge and conducting research that cannot be replicated on Earth. The orbiting laboratory also helps NASA study and address the challenges of human spaceflight, expand commercial opportunities in low Earth orbit, and lay the groundwork for long-duration missions to the Moon under the Artemis program and, ultimately, to Mars.

—

Bishops say Catholicos decisions belong solely to Church

September 30, 2026September 30, 2026 Manouk Vasilian

· September 29, 2026

pan.am

Bishop Armash Nalbandian from Damascus, Bishop Serovbe Isakhanyan from Cologne and Bishop Oshakan Gyulgyulyan from Holy Etchmiadzin have issued a joint statement. They said the election of the Catholicos or his possible retirement should be decided solely by the competent bodies of the Church.

They also proposed convening an Episcopal Assembly at the Mother See in the near future, no later than mid-2027, expressing hope that Armenian authorities will ensure unhindered entry into Armenia for bishops serving in dioceses abroad and their return from Armenia to the countries where they serve.

“We, three bishops of the Armenian Apostolic Holy Church, have reviewed the report published in recent days titled ‘On the crisis in the Armenian Apostolic Holy Church resulting from the activities of the de facto head of the Church and several senior clergy members, and ways to resolve it,’ prepared by the Public Relations and Information Center SNCO under the Office of the Prime Minister of Armenia. After discussing the report, we deemed it necessary to issue the following joint statement.

“As senior clergy of the Armenian Church who share responsibility for the Church’s leadership and governance, we believe the published report should be approached neither through the prism of political passions or preferences, nor with the logic of blindly defending or completely rejecting it. We need a more difficult, but also more Christian path — one based on truth, justice, self-examination, repentance and responsibility.

“The report raises numerous issues and contains a number of allegations, at least some of which cannot be ignored. But it is equally important to adopt another principle: an allegation is not yet a proven fact. Many assertions in the report are based on public statements, media reports, and testimonies and rumors from various individuals. They may perhaps provide grounds for certain discussions, but, particularly in cases involving serious or criminal allegations, they cannot replace proper legal investigation and a court ruling. If there is evidence of a possible crime, violence, financial abuse or another criminal offense, it must be investigated solely by the competent authorities. Neither political authorities, nor Church leadership, nor public opinion, nor the media should assume the role of a court. Competent courts are expected to impartially examine every such allegation while, naturally, respecting the presumption of innocence of every accused person or clergyman.

“We clergy often state that the Church, as a sacred institution, is holy and infallible. This is a correct approach if we view it from an Orthodox theological or ecclesiological perspective. But we must also remember that the Church, as an institution operating in this world, consists of people and may have shortcomings, errors and even serious violations within its earthly structures. The holiness of the Church does not exempt us from the need for self-examination. On the contrary, it calls us to greater responsibility.

“While accepting the above, we want to emphasize clearly that the state or public authorities must also be careful not to cross a dangerous line. The Armenian Apostolic Holy Church is not an administrative subdivision of the state. The Church’s internal canonical life, the structure of spiritual authority and the activities of its canonical bodies must remain within the framework of the Church’s autonomy and its own canonical jurisdiction.

“Although the report declares as its starting principle that reform should be carried out by the Church through its clergy and faithful, while the state should act exclusively within its constitutional and legislative authority and refrain from interfering in the Church’s internal doctrinal and canonical autonomy, the same report contradicts itself by proposing the removal or retirement of the Catholicos of All Armenians, followed by the election of a locum tenens and preparations for the election of a new Catholicos.

“We unconditionally accept that the state has the authority and obligation to investigate possible violations of the law. At the same time, we emphasize that the state must not become the holder of the Church’s canonical authority or decide who should be the Catholicos of All Armenians. The election of the Catholicos or his possible retirement, if canonical grounds exist for it, must be carried out solely by the competent bodies of the Church, in accordance and conformity with the Church’s canonical order,” the statement said.

The bishops said it is very important to restore the normal functioning of the Church’s canonical bodies within the shortest possible timeframe.

“Today we face a great spiritual and national responsibility. Accordingly, we clergy and believers need something that perhaps is most lacking today — a willingness to love the truth and bow before it. We firmly hope that only through this path will it be possible to ease the current highly strained situation and find legal and canonical ways out of it.

“‘And you will know the truth, and the truth will set you free’ (John 8:32),” the statement said.

A report titled “On the crisis in the Armenian Apostolic Holy Church resulting from the activities of the de facto head of the Church and several senior clergy members, and ways to resolve it” has been published. It states that preparation of the report stems from the Armenian government’s 2026–2031 program and that it was prepared on the instructions of the Armenian prime minister. The report was prepared by the Public Relations and Information Center SNCO.

As a first step, it proposes establishing a Reform Coordination Group involving clergy and laypeople and publishing a procedure for expanding its membership. As a second step, it proposes the “removal of the de facto head” of the Armenian Apostolic Church.

—

California Courier: Empty Armenian Churches Are Measurable – and So Is Armenia

September 30, 2026September 30, 2026 Tambiyan Samvel

· September 29, 2026

An empty Armenian church can be seen.
Khachkar Studios believes it should also be measured.
Discussions about declining religious participation can easily become anecdotal.
One person remembers a crowded Armenian church decades ago. Another points to
a successful holiday service. Another cites a well-attended community event.
Each observation may be accurate.
None substitutes for systematic measurement.
Khachkar Studios’ weekly Transparency, Accountability, and Performance framework
– T•A•P – is designed to create a shared factual foundation for Armenian church
revitalization.
The premise is straightforward.
If Armenian non-holiday Sunday church attendance matters, count it.
If reaching young adults matters, measure their participation.
If outreach matters, record it.
If invitations matter, track them.
If financial and human resources are being devoted to revitalization, connect those
resources wherever possible to measurable results.
Weekly measurement turns broad aspirations into management information.
It also helps distinguish between exceptional occasions and sustained change.
A crowded Easter or Christmas service may demonstrate that a large Armenian
community remains connected to the church in some way. But revitalization requires
understanding what happens on an ordinary Sunday.
That is where Khachkar Studios’ attendance research becomes particularly
important.
Empty pews are not merely an impression. Approximately 2.8% of U.S. Armenians
attend an Armenian church on a non-holiday Sunday; among young Armenian-
American women, the figure is only 0.7%.

Draft 22.09.2026.1100GMT+1
The future of the Armenian Church will ultimately be determined by people, not
percentages. But these percentages tell us how many people are missing–and why
reversing the decline must become an immediate priority.
Measurement alone, of course, will not fill a church.
What it can do is reveal whether efforts to fill it are working.
Suppose attendance rises following sustained personal outreach. Weekly
information can identify the change.
Suppose digital engagement increases dramatically but physical attendance does
not. That distinction becomes visible.
Suppose substantial financial resources are committed to a program but participation
remains unchanged. Leaders gain information that can guide the next decision.
That is where transparency becomes accountability and accountability becomes
performance.
The process is continuous.
Measure. Learn. Adjust. Measure again.
Over time, weekly information can establish patterns strong enough to distinguish
genuine revitalization from temporary fluctuations.
It can also change expectations.
Once an Armenian community knows that attendance can be measured every week,
persistent empty pews become harder to explain away – and genuine progress
becomes easier to recognize and replicate.
The objective is not better statistics.
It is fuller churches.
And if empty churches can be measured, so can the progress toward filling them.
Speaking truth to power, Biblically inspired, world-class benchmarking and
management excellence bring Transparency, Accountability, and Performance
(T•A•P) to a power structure that has failed Armenian Christians for generations.

—

The Making of Armenian America

September 30, 2026September 30, 2026 Albert Nalbandian

· September 29, 2026

—

168: CSI-ը կոչ է անում Հայաստանի կառավարությանը՝ հետ վերցնել զեկույցը, հրաժար

September 30, 2026September 30, 2026 Antranik Varosian

Սեպտեմբեր 29, 2026

«Քրիստոնեական համերաշխություն միջազգային» (CSI) կազմակերպության հայտարարությունը

Հայաստանի Հանրապետության կառավարությունը հրապարակել է զեկույց՝ «Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու փաստացի ղեկավարի և մի շարք բարձրաստիճան հոգևորականների գործողությունների հետևանքով եկեղեցում ստեղծված ճգնաժամի և դրա հաղթահարման ուղիների մասին»։

«Քրիստոնեական համերաշխություն միջազգային» (CSI) կազմակերպությունն ուսումնասիրել է զեկույցը և մերժում է այն՝ ամբողջությամբ։ Դրա հեղինակները, կիրառված մոտեցումները և հետապնդած նպատակները հիմնովին վարկաբեկում են զեկույցի եզրակացությունները։ Ավելին, զեկույցն ուղղակի հարված է Եկեղեցու ինքնավարության դարավոր սկզբունքին, որը երաշխավորված է ինչպես հայկական, այնպես էլ միջազգային իրավունքով:

Ի հեճուկս զեկույցի պնդումի՝ եկեղեցական ճգնաժամը հենց կառավարության ստեղծածն է։ Այն հրապարակվել է Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու դեմ ուղղված հետևողական, պետական հովանավորությամբ իրականացվող արշավի շրջանակում. մի Եկեղեցու, որը գոյատևել է ավելի քան 1700 տարի և միշտ կանգնած է եղել հայ ժողովրդի թիկունքին:

Վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը ձգտում է տապալել Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Երկրորդին և Եկեղեցին դնել պետական լծի տակ. նպատակ, որին նա հետապնդում է արդեն մեկ տարուց ավելի։ Կաթողիկոսին հեռացնելու նրա մտահղացումը տեղ էր գտել իր կուսակցության նախընտրական ծրագրում և այժմ ամրագրված է կառավարության գործունեության ծրագրում։ Զեկույցին նախորդել են բարձրաստիճան հոգևորականների նկատմամբ քաղաքական դրդապատճառներով կատարված ձերբակալությունները, Կաթողիկոսի ու վեց եպիսկոպոսների դեմ հարուցված շինծու քրեական մեղադրանքները, ինչպես նաև եկեղեցականներին պառակտելուն ուղղված պետական հովանավորությամբ ջանքերը։ Այս և այլ քայլեր ոտնահարում են ՀԱՍԵ ինքնավարությունը և կասկածի տակ դնում Հայաստանի իշխանությունների հանձնառությունը ժողովրդավարությանն ու օրենքի գերակայությանը:

Զեկույցը որևէ անկախ քննության կամ անկողմնակալ դատական գործընթացի արդյունք չէ։ Այն գրվել է վարչապետի ուղղակի հանձնարարությամբ՝ նրա սեփական մամուլի կողմից։ Վարչապետի մամուլի գրասենյակը որևէ առնչություն կամ իրավասություն չունի աստվածաբանության կամ կանոնական իրավունքի բնագավառում, սակայն նրա հեղինակներն ընտրողաբար մեջբերում են կանոններ և հավակնում են դատողություններ անել եկեղեցական հարցերի շուրջ։ Մեղադրանքներից մի քանիսն այնքան ծանր են, որ դրանք պետք է քննվեն պատշաճ ատյանում, և ոչ թե շահարկվեն կառավարության կողմից հրապարակված քաղաքական փաստաթղթում՝ որպես խտրական արշավի մաս։ Ավելին, նման մեղադրանքներ հնչեցնելով այն ժամանակ, երբ հոգևորականները, այդ թվում՝ Կաթողիկոսը, դատարանի առջև են, Կառավարությունը կոպտորեն ոտնահարում է նրանց՝ արդար դատաքննության և անմեղության կանխավարկածի իրավունքը։

Զեկույցում նշվում է, թե այն հիմնված է «բաց աղբյուրների» վրա։ Գործնականում դա նշանակում է լրատվական կայքեր, յութուբյան հոլովակներ և ֆեյսբուքյան գրառումներ, այդ թվում՝ հենց վարչապետի անձնական էջի։ Այն չունի որևէ հիմնարար ապացույց, և պնդումների մեծ մասը չստուգված բամբասանքներ են, ակնարկներ կամ լուրեր։ Դրանց հեղինակներն առավելապես եկեղեցու կողմից կարգալույծ կամ կարգապահական տույժերի ենթարկված անհատներ են, ինչպես նաև Կաթողիկոսի երկարամյա ընդդիմախոսները։ Այն դեպքերում, երբ Կաթողիկոսը չի արձագանքել որևէ մեղադրանքի, նրա լռությունը մատուցվում է իբրև ապացույց։ Այդպես կոչված «ապացուցողական բազան» չափազանց խոցելի է և հավաքվել է նպատակ ունենալով արդարացնել մի վճիռ, որը կայացվել էր դեռևս զեկույցի գրվելուց շատ առաջ. այն չի դիմանա որևէ լուրջ դատական քննության։

Զեկույցը Կաթողիկոսին մեղադրում է քաղաքականությամբ զբաղվելու մեջ՝ միաժամանակ լռելով, որ նա գործել է Հայաստանի Սահմանադրությամբ և օրենքներով Եկեղեցուն վերապահված բացառիկ առաքելությանը համապատասխան՝ հայ ժողովրդի հոգևոր կյանքի առաջնորդության և ազգային ինքնության պահպանման գործում։ Այն ոչինչ չի ասում նաև այն համատեքստի մասին, որում բարձրաձայնել է Եկեղեցին. խոսքը 2020 թվականի պատերազմում և 2023 թվականին Լեռնային Ղարաբաղի հայության էթնիկ զտումների ժամանակ կառավարության թույլ տված ձախողումների մասին է։ Վիշտ ապրող և տեղահանված ժողովրդի պաշտպանությամբ խոսելը հակաօրինական քաղաքական գործունեություն չէ, այլ հենց այն առաքելությունը, որը Սահմանադրությունը սպասում է Եկեղեցուց:

Հայկական օրենսդրությունն հստակորեն սահմանում է, որ չնայած ՀԱՍԵ-ն ազգային եկեղեցի է, այն ինքնավար է և ինքնակառավարվող։ Պետությունը որևէ իրավասություն չունի Կաթողիկոսին հեռացնելու կամ փոխարինելու հարցում. այդ գործընթացը կարգավորվում է բացառապես Եկեղեցու սեփական կանոններով։ Ուստի, կառավարությունը չպետք է շրջանառության մեջ դնի նման զեկույցներ՝ իր խտրական արշավին օրինականության շղարշ տալու համար։

CSI-ը կոչ է անում Հայաստանի կառավարությանը՝ հետ վերցնել այս զեկույցը, հրաժարվել Կաթողիկոսին հեռացնելու իր ծրագրից և հարգել ՀԱՍԵ ինքնավարությունը։ CSI-ը նաև հորդորում է Հայաստանի միջազգային գործընկերներին՝ ներառյալ Միացյալ Նահանգներին, Եվրոպական Միությանը և Եվրոպայի խորհրդին, հիշեցնել վարչապետ Փաշինյանին մարդու իրավունքների նկատմամբ ստանձնած պարտավորությունների մասին և պահանջել դադարեցնել միջամտությունը Եկեղեցու ներքին կյանքին։

Ջոն Այբներ

Նախագահ,

«Քրիստոնեական համերաշխություն միջազգային» (CSI)

—

Սրանք նպատակ են դրել առավելագույնս պահել իշխանությունը, իսկ այդ ճանապարհը բեր

September 30, 2026September 30, 2026 Parkev Tvankchian

Սեպտեմբեր 29, 2026

ԱԺ նախկին պատգամավոր Տիգրան Աբրահամյանը գրում է․

«Գործող կառավարչի սանձազերծած արկածախնդրությունը Հայ Առաքելական Եկեղեցու նկատմամբ գարշելիության և անբարոյականության այնպիսի մակարդակի է հասել, որ արդեն միջազգային տարբեր կառույցներից և կազմակերպություններից են համապատասխան արձանագրումներ և հրապարակային ուղերձներ հղում։

Որքան էլ այս իշխանությանն օգտագործեն երրորդ երկրների դեմ տարբեր օպերացիաներում, հայկական շահերը սակարկման հանեն այլոց աշխարհաքաղաքական առաջնահերթությունների համար, մեկ է՝ նման կարգավիճակներում գտնվող իշխանությունների որևէ տեղ չեն հարգում։

Վստահ եմ՝ սրանք էլ այս ամենը գիտեն, սակայն նպատակ են դրել առավելագույնս պահել իշխանությունը, իսկ այդ ճանապարհն իր հետ բերել ու բերելու է նոր սպառնալիքներ և կենսական վտանգներ»։

—

«Դատարանը պետք է որոշում կայացնի՝ Հայաստանը գնո՞ւմ է ուկրաինացման ճանապարհով

September 30, 2026September 30, 2026 Arsine Chaltikian

Սեպտեմբեր 29, 2026

«Մայր Հայաստան» կուսակցության առաջնորդ Անդրանիկ Թևանյանը գրել է. «Աշխարհաքաղաքական դատավարության հակառուսական կողմը

Քաղաքացի Նիկոլ Փ․-ի ապօրինի հրահանգով մեր դեմ «կարված» գործի դատավարությունը փակ է։ Մեզ արգելել են` «գործի» մանրամասների հրապարակայնացումը։

Մեզ արգելված է խոսել, բայց Հ1-ը շարունակում է լկտի ստեր տարածել՝ կրկին շրջանառության մեջ դնելով այն մեղադրանքները, որոնցից քննչական մարմինները հրաժարվել են։

Նիկոլ Փ․-ն փակ դատավարություն է անցկացնում երկու հիմնական պատճառով․

1. Նախընտրական փուլում շեփորահարված լկտի ստերը փլվել են, և նա ուզում է, որ ճշմարտությունը հնարավորինս քիչ մարդկանց հասանելի դառնա,

2. Նա դեռ հույս ունի ԵԱՏՄ-ից օգուտներ քաղել և չի ցանկանում մեծ հնչեղություն տալ հակառուսական ուղղվածության այս «գործին», այլապես կստացվի, որ ՀՀ-ն պաշտոնապես և մեծ շուքով պատերազմ է հայտարարում ՌԴ-ին։

Քանի որ դատավարությունը փակ է, բայց առնչվում է Հայաստանի անվտանգային ճարտարապետությանն ու հայ-ռուսական հարաբերություններին, ուստի հանրությունը պետք է տեղյակ լինի, թե ինչ «մեղադրանքներ» են ներկայացվել և ինչ հետևանքների կարող է հանգեցնել Նիկոլ Փ․-ի հերթական հակապետական, հակահայկական արկածախնդրությունը։

Ի վերջո, ինչի՞ մասին է այս «գործը»։

Ըստ Նիկոլ Փ․-ի՝ պետական դավաճանություն և լրտեսություն է`

1. Քաղաքական գործիչ լինելը և հակաիշխանական հայացքներ ունենալը (ի դեպ, այս նախադասությունը վերցված է ինձ ներկայացված մեղադրական եզրակացության ամփոփիչ հատվածից),

2. Ռուսաստանին ոչ թե որպես թշնամի, այլ ռազմավարական դաշնակից պետություն դիտարկելը, հայ-ռուսական հարաբերությունների զարգացմանը կողմ լինելը, Գյումրիի 102-րդ ռազմաբազայի հեռացմանը դեմ լինելը,

3. Սահմանագծման և սահմանազատման գործընթացը Հայաստանի միակողմանի զիջումների միջոցառման վերածելուն դեմ լինելը, թուրք-ադրբեջանական օրակարգի սպասարկմանը դեմ լինելը, սահմանազատումն ու սահմանագծումը փոխհամաձայնեցված, հստակ քարտեզով իրականացնելուն կողմ լինելը։

Սա աշխարհաքաղաքական աննախադեպ դատավարություն է։ Նորանկախ Հայաստանի պատմության մեջ չի եղել դեպք, երբ Ռուսաստանի քաղաքական և փորձագիտական շրջանակների հետ շփումները գնահատվեն որպես լրտեսություն՝ հօգուտ թշնամի պետության։ Ինձ հենց այդ թեմայով են մեղադրում։

Նիկոլ Փ․-ն այս գործով պաշտոնապես դառնում է «հայկական Զելենսկի»։ Ուկրաինայում ՌԴ-ի հետ շփումները գնահատվում են որպես լրտեսություն և պետական դավաճանություն, հիմա նույնն անում է Նիկոլ Փ․-ն։

Դատարանն ըստ այդմ պետք է որոշում կայացնի, թե արդյոք Հայաստանը գնո՞ւմ է ուկրաինացման ճանապարհով (այսինքն՝ վերածվում է ավերակների), թե՞ ոչ։

Դատարանը պետք է որոշում կայացնի՝ Հայաստանը մնո՞ւմ է պետություն, թե՞ դառնում է «Արևմտյան Ադրբեջան»։

Եվ երրորդ՝ դատարանը նաև պետք է որոշի, թե արդյոք ՀՀ-ում ընդդիմադիր քաղաքական գործունեությունը պետական դավաճանությո՞ւն է, թե՞ ոչ։

Այլ հարցեր այս «գործում» չկան։

Անդրանիկ Թևանյան
«Երևան-Կենտրոն» ՔԿՀ
29.09.2026թ.

Ծանուցում. Անդրանիկ Թևանյանի էջը վարում են իր թիմակիցները »:

—

Միաժամանակ մի քանի աթոռի վրա նստելու» քաղաքականությունը մոտենում է ավարտին. Ա

September 30, 2026September 30, 2026 Ekmekjian Janet

Սեպտեմբեր 29, 2026

Հայաստանի հանրապետական կուսակցության (ՀՀԿ) Գործադիր մարմնի (ԳՄ) անդամ, ՀՀ պաշտպանության նախարարի նախկին առաջին տեղակալ Արտակ Զաքարյանը գրում է. «Միաժամանակ մի քանի աթոռի վրա նստելու» քաղաքականությունը մոտենում է ավարտին:

Շուրջ մեկ ամիս առաջ վերլուծությունների շարք էի հրապարակել, այն մասին, որ Նիկոլը չի ցանկանում ընտրել ԵՄ, կամ ԵԱՏՄ, այլ փորձում է կողմերի վրա «վաճառել» այդ ընտրության իրավունքը: Արդեն տեսանելի է, որ առաջիկայում նրա ձեռքից «վերցնելու են» այդ իրավունքը:

Քանի դեռ խոսքը Ռուսաստանի և Եվրամիության մասին էր, Նիկոլենք դեռ կարող էին ձևացնել, թե գործ ունեն «բազմավեկտոր», «դիվերսիֆիկացիոն» քաղաքականության հետ։ Սակայն դրան զուգահեռ, ի հայտ է գալիս ևս մեկ կոշտ երկընտրանք՝ ԱՄՆ – Իրան։

Փաշինյանն ԱՄՆ-ին ասում է. «Մենք ձեզ հետ ռազմավարական գործընկերություն ենք կառուցում», իսկ Թեհրանին՝. «Մի՛ անհանգստացեք, սա ձեզ չի սպառնում»։Առայժմ այս երկու հայտարարությունները հնարավոր է հնչեցնել միաժամանակ։

Սակայն խնդիրն առաջանալու է այն ժամանակ, երբ տարածաշրջանում ամերիկյան ներկայությունը դադարի թղթի վրա գրված մտքեր լինելուց և դառնա ֆիզիկական իրականություն։ Այդ ժամանակ էլ պարզ կդառնա, թե ինչպե՞ս է Փաշինյանի «կառավարությունը»՝ մի աթոռից մյուսը տեղափոխվելու։

Բանավոր հայտարարություններով ՀՀ կառավարիչներն իհարկե կարող են միաժամանակ «բարեկամական հարաբերություններ» պահպանել ԱՄՆ-ի հետ, «լավ հարաբերություններ» ունենալ Իրանի հետ, խոսել «եվրոպական ինտեգրման» մասին, պահպանել «տնտեսական կապերը» ՌԴ հետ և ճամարտակել, որ հենց սա է նոր բազմավեկտոր, դիվերսիֆիկացիոն քաղաքականությունը։

Այս ամենը կարող են անել մինչև իրական կարմիր գծի հետ բախվելը։

Հարցն այն է, որ Հայաստանի համար ռեգիոնալ կարմիր գծերը չեն սահմանում ո՛չ Վաշինգտոնը, ո՛չ էլ Բրյուսելը։ Մենք ունի երկու հարևան, որոնք իրական ճնշման լծակներ ունեն և որոնց համար տարածաշրջանային ուժերի հավասարակշռության փոփոխությունն անմիջական նշանակություն ունի: Դա Ռուսաստանն ու Իրանն են։

Եվրամիությունը կարող է Հայաստանին «շուկա» և վարկեր առաջարկել։ ԱՄՆ-ն կարող է առաջարկել ներդրումներ, քաղաքական աջակցություն և TRIPP։ Սակայն ո՛չ Վաշինգտոնը, ո՛չ Բրյուսելը Հայաստանի անմիջական հարևանները չեն։ Իրանը հարևան է: Ռուսաստանը նույնպես անմիջական հարևանությամբ է։

Փաշինյանի «կառավարությունը» դեռ կարող է ցատկոտել մի աթոռից մյուսը՝ Ռուսաստանից Եվրոպա, ԱՄՆ-ից Իրան, Արևմուտքից Արևելք։

Բայց երբ հերթական աթոռը չափազանց մոտենում է կարմիր գծին, առաջանում է բոլորովին այլ հարց. «Իսկ ընդհանրապես ո՞վ է անվտանգության տեսանկյունից պահում այդ աթոռը»։ Եվ հենց այդ ժամանակ էլ ավարտվում են գեղեցիկ դիվանագիտական հայտարարությունը, ու սկսվում է աշխարհագրությունը։

Իսկ, երբ աշխարհագրությունը սկսում է թեկադրել խաղի կանոնները, ավարտին է մոտենում նաև «միաժամանակ մի քանի աթոռի վրա նստելու» քաղաքականությունը:

Ռուսաստանի պահանջը՝ ընտրել ԵԱՏՄ, թե՞ ԵՄ, ինչպես նաև մասնակցություն TRIPP-ում:

Իրանի պահանջը՝ ընդդեմ ամերիկյան ներկայության, և Հյուսի-Հարավի մեգանախագծի անխոչընդոտ գործարկումը:
Թուրքիայի և Ադրբեջանի պահանջը՝ Սյունիքով անխոչընդոտ անցում կատարելու և այն համառորեն «Զանգեզուրի միջանցք» անվանելու հարցում:

ԵՄ պահանջը՝ Ռուսաստանին Հարավային Կովկասից ու Հայաստանից դուրս մղելու հարցում:
ԱՄՆ պահանջը՝ ռեգիոնալ կոմունիկացիաների և ռեսուրսների նկատմամբ գլոբալ վերահսկողություն սահմանելու քաղաքականության հարցում…

Հիմա էլ ԵԽԽՎ-ն է հանկարծ կասկածի տակ առնում վերջին ընտրությունների արդյունքներն ու ըստ այդմ՝ գործող կառավարիչների լեգիտիմությունը:

Պատերազմական և կոշտ հակասությունների ժամանակաշրջանում մեյդան ընկնելու և բոլորի հետ «ընկերություն» անելու գավառական քաղաքականությունը հեշտությամբ վերածվելու է բոլորի հետ թշնամանալու կամ անտեսվելու վտանգավոր իրավիճակի»:

—

«Ամեն ինչ կախված է նրանից, թե ինչպես է փողը ստացել». Նաիրի Սարգսյանը՝ Թաթա Սի

September 30, 2026September 30, 2026 Bedik Zaminian

Սեպտեմբեր 29, 2026

Երգիչ Թաթա Սիմոնյանի թիմը հայտարարություն է տարածել՝ անդրադառնալով 20 մլն դրամ հոնորարին։ Այդ հայտարարության մեջ նշել են, թե ինչպես է բաշխվել այդ գումարը։

«20 միլիոն դրամը նախատեսված է ամբողջ երաժշտական նախագծի իրականացման համար և չի հանդիսանում Թաթա Սիմոնյանին վճարված անձնական հոնորար։

Այս պահի դրությամբ այդ գումարից շուրջ 2 միլիոն դրամ արդեն իսկ վճարվել է որպես հարկ, 2 միլիոն 600 հազար դրամ փոխանցվել է Հայաստանի պետական սիմֆոնիկ նվագախմբին, 1 միլիոն 390 հազար դրամ վճարվել է Levon Travel ընկերությանը, շուրջ 2 միլիոն դրամ ուղղվել է նոտագրման, գործիքավորման, ձայնագրման և պարտիտուրաների ստեղծման աշխատանքներին, 400 հազար դրամ կազմել է ստուդիայում ձայնային մշակումը, իսկ մոտ 700 հազար դրամ՝ ադմինիստրատիվ ծախսերը։ Այսպիսով, վերոնշյալ և արդեն իսկ կատարված ծախսերը կազմում են շուրջ 9 միլիոն դրամ։

Մնացած բյուջեն նախատեսված է Երևանին նվիրված տեսահոլովակի նկարահանման և դրա հետ կապված արտադրական աշխատանքների համար։ Հետագա աշխատանքների և վճարումների ընթացքում ևս առաջանալու են համապատասխան հարկային պարտավորություններ։

Նշենք նաև, որ ստեղծագործության հեղինակը հենց Թաթա Սիմոնյանն է, սակայն որպես երգի հեղինակ նա որևէ առանձին հեղինակային հոնորար չի ստացել»։

«Հայաստանը ես եմ» նախաձեռնության ղեկավար, տնտեսագետ Նաիրի Սարգսյանը չի ընդունում ո՛չ քննադատելը, ո՛չ էլ կողմերից մեկին պահելը, քանի որ անկախ նրանից, թե Կառավարությունում ով է՝ ՀՀ անկախության տոնն է եղել։ Փոխարենը նա դատապարտում է սեպտեմբերի 27-ին Հանրային հեռուստաընկերության եթերում ցուցադրված 2 ժամանոց համերգը՝ Թաթա Սիմոնյանի մատուցմամբ։

«Զուտ հարկային առանձնահատկություններից ելնելով, ասեմ՝ ամեն ինչ կախված է նրանից, թե ինչպես է փողը ստացել։ Եթե որպես ֆիզիկական անձ պայմանագիր է կնքել և գումարը ստացել է, ապա 20 տոկոս եկամտային հարկով հարկվում է։ Եթե որպես կազմակերպություն, իսկ ենթադրվում է, որ նման դեպքերում պետք է կազմակերպությունով հանդես գան, որովհետև դա համարվում է ձեռնակատիրական գործունեություն, նման դեպքում, պետք է 20 միլիոնից 16,60 տոկոսը ԱԱՀ վճարի, մոտավորապես՝ 3,3 մլն դրամ, մնացածից էլ 18 տոկոս պետք է շահութահարկ վճարի՝ մոտ 3 մլն։

Ինքս չգիտեմ, թե պրոդաքշններն ինչպես են աշխատում, բնականաբար, եթե սպասարկող անձնակազմ կա, ապա դրանից աշխատավարձ է ստանում։ Ընդ որում, սա էլ է ոչ միանշանակ, կարող է մարդն ուղղակի ամսական աշխատավարձ վճարելու լինի և որևէ տեսակի համերգի կազմակերպման համար որևէ բոնուսային համակարգ չունենա։ Անկախ նրանից՝ համերգ կազմակերպո՞ւմ են, թե՞ չէ, ինքն ունենա ամսական վճարվող աշխատավարձ։

Կարող է լինել գործարքային, այլ ոչ թե ամսավճարով, օրինակ, համերգներից համերգ հոնորարների կամ ինչ-որ բոնուսների տրամադրում։ Սա առևտրային գաղտնիք է, և սրան չենք կարող տիրապետել»,- ընդգծեց Նաիրի Սարգսյանը։

—

Կարդացեք նաև

Կարդացեք նաև