Վարչախբի ղեկավարի վարքագծի հիմքում ընկած պաթոլոգիան, ցավոք, ոչ միայն չի բացահայտվում և վերլուծվում, այլ նույնիսկ չի էլ անվանվում։

Իսկ չանվանված և չպարզաբանված պաթոլոգիան հանրային գիտակցության մեջ չի ձևակերպվում որպես անընդունելի երևույթ, այն ընկալվում է պարզապես որպես տհաճ, բայց սովորականն արտացոլող իրականություն։

Ժամանակի ընթացքում տհաճը հակված է ընկալվելու որպես հանդուրժելի։

Դրանից հետո հանրային արձագանքն աստիճանաբար շարժվում է անհարմարությունից դեպի հանդուրժողականություն, ապա՝ մասնակի ընդունում։

Մանրամասները՝ տեսանյութում

—